Merhaba,
Ben kimim? bi onemi yok.
Onemli olan yazmak. Sadece içinden geldigi gibi yazmak.
Ben iyi bir yazar miyim. Hayir. Umrumda da degil zaten.
Neyse konumuz bu degil. Sahi konumuz ne?
Yineliyorum sadece yazmak.
Bu yaziya bi baslik bulamadim çunku neden yaziyorum bilmiyorum.
Aslinda hissizim. Ne dusundugumu, ne hissettigimi bilmiyorum. Oylesine yaziyorum.
Bos bos konusuyorum anliyacaginiz.
Ben aslinda oyle yasayip gidiyorum. Ne istedigimi bilmiyorum. Bilsem burda olmazdim zaten gidip istediklerimi yapardim.
Ben normal bi insanim boyle konustuguma bakmayin. Sadece isteksizim, kaybolmusum kendi içimde.
Insan kendine bir kurtarici arar ama benim tek kurtaricim yine kendimim. Ama kendime zarar veren de yine kendimim.
Size burda neden boyle oldugumu da anlatabilirim ama anlatacak da bisey yok aslinda.
Kismet deyip geçiyorum bazi seyleri ama nedense o bazi seyler yine de geçmiyor.
Cunku bu sefer gerçekten bok çukuruna dustum. Içinde boguluyorum. Neyse bosverin skici seylerden bahsetmeyelim.
Size biraz hayallerden bahsedecegim. Hayaller.. Hayaller guzeldir. Ben hep "hayaller gerçeklesmek içindir" demisimdir. Gerçeklesmeyen bi hayali kurmaya gerek yok. Ama hayalin gerçek anlami gerçeklesmicek olandir. Belki ben bunu anlamamisim. Ama olmicani bile bile hayal etmek çok guzeldir. Bunu biliyorum.
Ama gerçeklestirebilsem hiç de fena olmazdi. Ama olmadi. Bundan sonra da olacak hiç bisey beni tatmin etmicek.
En kotusu de kendinizle olan kararlari kendi basiniza veremeyisiniz. Baskalarina da izah etmek zorundasiniz içinden çikamadiginiz islerin. Baskalarina da anlatmaniz gerekir halbu ki nedenini kendiniz bile bilmezsiniz.
Oyle iste; Biraz soyle biraz boyleyim. Hissizim iste. Yasamak zorundayiz iste ben de onu yapiyorum. Sadece yasiyorum. Nefes almak yemek içmek yasamaksa ben de onlari yerine getiriyorum.
Bu kadar.
Hosçakalin.
